Formeel startschot van de cascorestauratie van ECI.

Stadsdichter Hans van Bergen heeft voor deze gelegenheid onderstaand gedicht geschreven en voorgedragen.

Er is een oud Duits lied dat zingt over een huis,
het oude Duitse lied zingt over het oude huis,

Ich bin ein altes zimmer,
Hab viele menschen schon gesehen
Die kamen meist fur immer
Ich sah sie kommen bleiben gehn….

Zo ben jij,
oud karkas van mijn spelende jeugd
voor mij,
levend, ademend,
zuchtend, smachtend
groeiend als een lichaam
van steen
van staal,
van hout en glas.
Elke steen een cel
van jouw harde huid,
elke houten balk en stalen buis,
botten en ruggengraat
van jouw ouder wijzer wordend lijf
dat al zolang danst door de tijd
op de cadans van deze stad.

Je voeten onwrikbaar geankerd
in dragende grond
die ooit tot fundament
werd gestampt
door naakte geteisterde voeten
van spinners en lakenwevers
en werd doordrenkt
van hun gloeiend zweet.

In jouw muren
ligt de stille kroniek van jouw leven
verzonken
in de adem en stemmen
van de priesters, directeuren en ambachtslui
die hier kwamen, bleven en weer gingen,

Ich bin ein altes zimmer,
Hab viele menschen schon gesehen

En ja,
de tijd zal jouw stenen boek weer herschrijven,
keer op keer,
generatie op generatie
en elke steen, elke tegel, elke muur, elke kamer
in jouw lijf zal alleen maar rijker worden
wijzer en menselijker.

Ich bin ein altes zimmer,
Hab viele menschen schon gesehen
Die kamen meist fur immer
Ich sah sie kommen bleiben gehn….

En nu
schrijft voorbijtrekkend licht
door jouw opengevallen daken
lichtende tekens van nieuwe toekomst
op verweerde muren,
groeien planten en bomen
als nieuw leven
uit gebarsten beton
en door kapotte vensters.

Ich bin ein altes zimmer,
Ich sah sie kommen bleiben gehn….

Vandaag wordt opnieuw
een verbond gesloten
tussen mens en steen,
een handdruk tussen leven en materie,
versmelten steen en mens
tot scheppers van nieuwe ruimte
waar weer nieuwe mensen kunnen groeien,
en kunst kan bloeien
als klimop tegen oude verweerde muren,
waar frisse ideeën
rijkelijk kunnen stromen
als het eeuwige water van de oude Roer
en als nieuwhelder licht
dat binnenvalt
door jouw oude ramen.

Ich bin ein altes zimmer

Soms is het goed
om oude veilige kamers te verlaten
in sterke tocht van nieuwe winden
rechtop te gaan staan,
en nieuwe wortels te planten
in platgetreden gronden
en nieuwe toekomst
te bouwen op het oude fundament

    
    © Hans van Bergen, Roermond 2010
         Stadsdichter Roermond